13 mrt

Carnaval voor mensen met een beperking in de Wilgenplas CFU de Leemput en Clown Snorre

Carnaval voor mensen met een beperking. Al heb ik ondertussen zo’n 700 voorstellingen gedaan waarvan velen wil ik nog altijd zo graag dat het goed gaat en leuk is dat ik het toch weer vooraf in mijn buik voel. Gezonde spanning zullen we maar zeggen. Want wat voor niveau zal ik aantreffen en lukt het weer om het contact te maken? Ik vind het geweldig en verheugde me al weer op alle onverwachte opmerkingen en contacten die ook vandaag er vast weer zullen zijn.

Langzaam stroomde het publiek binnen. Het was nog wachten op de grote touringcar en ja hoor daar kwam hij. Volgeladen met prachtig uitgedoste mensen. Een na een kwamen ze naar buiten en we stonden klaar om ze te verwelkomen.

Het feest kon beginnen. De blaaskapel speelde er lustig op los en iedereen vond een plek. Iedereen zat verspreid aan tafels en in eerste instantie was het even zoeken hoe nu de aansluiting te maken. Dus al snel verliet ik het podium om met gitaar en al naar de tafels te gaan om de mensen er bij te betrekken. In het begin was dit best lastig want iedereen moest duidelijk nog wennen en z’n plek vinden. Langzamerhand kwam iedereen op dreef en kwamen de reacties steeds meer los. We zongen samen en speelden liedje net als bij Kindercarnaval. We dansten en al snel wilde de een na de ander ook op het podium om overal aan mee te doen zoals bij “Hoofd schouder knie en teen”.

In de pauze kwamen verschillende mensen vragen of ze ook mee mochten doen en meezingen op het podium met “In de maneschijn”  en ook wilden sommigen graag clown worden. Zo werd het een mooi gebeuren met z’n allen met mooie acts, heerlijke muziek, polonaise en natuurlijk steeds het feestorkest.

Opvallend ook vandaag weer hoe iemand met autistische trekken eerst zo duidelijk moest wennen en afstand houdt en later ineens toch heerlijk mee staat te doen en zelfs met mij samen ging dansen toen ik merkte dat het ok was voor hem. Toen ik wat cd’s uitdeelde en ook aan hem 1 wilde geven was hem dat weer net te veel. Dat kon hij niet plaatsen en werd hij onrustig van. Dus niet verder aangedrongen en gewoon laten gebeuren. Elke keer weer mooi om te zien waar net het gevoeligheidspunt ligt wat wel en (nog) niet kan. Die grens ligt bij iedereen weer anders.

Samen een nummer van Elvis zingen en daar was ineens Dennie die iedereen verraste door niet alleen het refrein maar de hele tekst zomaar te zingen zonder dat ik hoefde te helpen. Geweldig! Bleek later dat hij op een theatergroep zat en veel van dit soort dingen deed. Erg leuk om zo samen te doen.

En ohhhh wat werden ze boos toen ik zelf de spekjes opat! Een grote schurk was ik, de vuisten gingen gebald omhoog en prachtige verongelijkte gezichten.  Gelukkig kon ik het toch weer goedmaken door een hele pan vol nieuwe spekjes te toveren en die uit te delen. Het was 1 groot feest!

Natuurlijk ook hier weer een cliënt die de microfoon pakte en iedereen ging bedanken. De leiding moest naar voren komen en we kregen in geuren en kleuren te horen hoe blij ze was dat iedereen mee was en wie met wie een relatie had. Zo ontwapenend.

Tussendoor nog diverse mensen en begeleiding gevraagd naar wat voor benaming voor Kindercarnaval / Carnaval voor mensen met een beperking. Gewoon Carnaval, niets vreemde benamingen. De instellingen krijgen speciaal uitnodigingen hiervoor, dus het is geen probleem. Het is duidelijk voor wie en we vieren gewoon feest met z’n allen en zo is het!

Wat geweldig georganiseerd door alle enthousiaste mensen van de Utrechtse Carnavals Federatie CFU de Leemput  en wat fijn dat dit zo mogelijk is. De middag vloog voorbij!

Ik hoor graag ook jullie verhalen en ervaringen m.b.t. KinderCarnaval en deze doelgroep. Ik heb in ieder geval weer ontzettend genoten van alle mooie momenten en graag weer tot ziens!

Clown Snørre

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *