17 dec

Clownfobie of Coulrofobie!? 3 Tips om hier mee om te gaan.

Gisteren na het optreden op de Kerstmarkt  bij Groendomein “het Wasven” georganiseerd door de Lionsclub Eindhoven gebeurde het mij weer dat een ouder na afloop naar mij toekwam en vol enthousiasme vertelde over haar kind en de angst voor clowns die ineens verdwenen was. Toen zij nl. eerst de Kerstmarkt opliepen en “de clown” zagen was de eerste reactie omdraaien en wegwezen. Na verloop van tijd ging het steeds beter en op een gegeven moment heeft hij zelfs bij mij op het podium gestaan en meegedaan aan een act. Ik was hier de hele middag aanwezig en heb ballonfiguren gemaakt, liedjes  gezongen en een voorstelling gegeven.

“Mijn kind is eigenlijk bang voor clowns maar nu durft hij/zij zelfs een hand te komen geven en mee te doen.” In de afgelopen jaren heb ik regelmatig dit soort reacties mogen ontvangen.  Ik beschouw dit als een heel groot compliment en ben dan ook heel blij als ik dit te horen krijg. Ik denk hier heel vaak over na, vind het zeer intrigerend en het  sterkt mij ook in mijn gedachtegang hoe ik hier mee om ga.

Korte uitleg Clownfobie of Coulrofobie Dit komt vrij veel voor en komt op verschillende manieren tot uiting.  De symptomen zijn verschillend van paniek aanvallen tot een hevige angst voor personen die verkleed zijn in een clown kostuum of andere in het oog springende kostuums.

De meest gebruikelijke verklaring voor coulrofobie is een omstandigheid als kind geweest waar je op de een of andere manier heel veel negatieve angstige gevoelens en emoties aan hebt vastgeplakt. Vaak is de gebeurtenis die het veroorzaakt heeft in het onbewuste opgeslagen waardoor het gevoel van die ene keer telkens naar boven komt bij het zien van iemand verkleed als clown.

Hierbij een paar tips hoe met clownfobie om te gaan.

1. Wees je bewust van je impact

Hou er rekening mee dat je als clown een  zeer indrukwekkende verschijning kunt zijn voor een kind.  Loop dus niet zomaar onbedachtzaam op een kind af maar geef een kind de ruimte om zelf van een afstandje rustig te wennen en pas naar je toe te komen als het er aan toe is.

2. Geef het kind de ruimte

“Kijk, leuk een clown.”  Ouders geef het kind de ruimte, pak niet je kind op en druk het gelijk in de armen van een clown. Laat het zelf eerst rustig wennen. Vaak gebruik ik hiervoor bij de allerkleinsten als hulpmiddel mijn onzichtbare eendje Kwak Kwak aan een soort hondenriem zodat daar eerst de aandacht naar toe gaat en ze langzaam aan de situatie kunnen  wennen.

3. Wees herkenbaar en doe “gewoon’

Schmink niet alles weg maar laat je gezicht en vooral je ogen goed zichtbaar blijven. Persoonlijk hou ik ook niet van continu rare stemmetjes maar praat ik juist heel gewoon met kinderen en ouders.

Een “normale” enthousiaste houding, een paar vriendelijke ogen en soms door te vertellen dat ik ook gewoon vader ben hebben mij de afgelopen jaren vaak geholpen om kinderen over hun clown angst te helpen.

Ik vond het erg gezellig en was fijn ook om vele bekenden weer terug te zien. Graag tot ziens! Clown Snorre :0)

Laat je ervaringen en tips mbt clownsfobie hieronder horen. Ik ben zeer benieuwd.

One thought on “Clownfobie of Coulrofobie!? 3 Tips om hier mee om te gaan.

  1. Afgelopen woensdag een feestje met 25 kinderen van 5 jaar. Ik werd bij binnenkomst al ingelicht dat er 1 jongetje nogal bang was voor clowns en het heel erg spannend vond. Ik gaf aan bekend daarmee te zijn en dat ik er rekening mee zou houden.

    Ik observeerde hem en merkte dat hij wel heel erg geïnteresseerd was. Dus ik vertelde hem van een afstandje dat het helemaal goed was dat hij het spannend vond en dat hij lekker ver weg achteraan mocht zitten. Als hij wilde mocht hij natuurlijk dichterbij komen en ook wel een handje geven als hij er zin in had maar hij moest het zelf maar weten. Al heel snel kreeg ik toch een handje van hem toen ik ook andere kinderen even verwelkomde. Ik vertelde hem dat hij wel heel stoer was en als hij wilde hij bij het afscheid zelfs 2 handen mocht geven maar alleen als hij het wilde.
    Tijdens de voorstelling kwam hij steeds meer los en op het eind deed hij volop overal aan mee. Helemaal aan het eind van het feest toen ik wegging en iedereen gedag zei kwam hij op me af lopen met 2 handen omhoog om afscheid te nemen.

    Moeder was ook aangenaam verrast te zien hoe haar zoontje reageerde en vertelde dat het niet specifiek om clowns ging maar eigenlijk om alle verklede mensen. Ik vind het altijd een uitdaging en ben dan zo blij als het toch weer lukt om kinderen over die angst heen te helpen. Ook kinderen met bijv. autisme en een zeer korte concentratiespanne vormen een enorme uitdaging. Uitvinden wat de beste manier is om ze er toch bij te kunnen blijven betrekken. Elke keer leer ik weer bij en hoop zo steeds beter hierop te kunnen anticiperen.

    Het was trouwens een ongelooflijk leuk feest 25 kinderen van 5 jaar, vrijwel de hele klas was gewoon thuis uitgenodigd.

    Tot een volgende keer, Clown Snorre

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *